S. Hiacynta Hillar zakończyła ziemską wędrówkę

przez Franciszkanka

W Orliku, dnia 28 lutego 2017 roku, w wieku 90 lat zasnęła w Panu po długim cierpieniu, nasza Droga Siostra, śp. M. Hiacynta - Henrieta Hillar, która trwale wpisała się w historię Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek od Pokuty i Miłości Chrześcijańskiej, pełniąc przez 11 lat posługę  Przełożonej Prowincjalnej Prowincji Polskiej. Pogrzeb odbędzie się 3 marca o godz. 11.00. w kaplicy Domu Prowincjalnego w Orliku, mszy św. pogrzebowej będzie przewodniczył Ks. Bp Wiesław Śmigiel. Różaniec odmawiany jest o godz. 17.00. w kaplicy orlickiej.

 

Siostra Hiacynta urodziła się 31 października 1927 roku w Rywałdzie (pow. Starogard Gdański) jako trzecie z pięciorga dzieci Franciszka i Aleksandry. 3 listopada została ochrzczona w kościele parafialnym w Klonówce i otrzymała imię: Henrieta Adelajda. W 1933 roku rodzice przeprowadzili się do Starogardu Gdańskiego, gdzie Henrieta rozpoczęła swoją edukację. Mając 20 lat pojechała do Chojnic, podejmując naukę w Szkole Gospodarczej w Zakładzie Mariańskim, prowadzonym przez Siostry Franciszkanki. Jako młoda dziewczyna należała także do Związku Harcerstwa Polskiego, gdzie pełniła funkcję drużynowej. W późniejszym życiu Siostra Hiacynta często z wielką sympatią wspominała te czasy.

Spotkanie z siostrami franciszkankami na pewno pomogło w rozeznaniu powołania, gdyż 01 lutego 1949 roku Henrieta Hillar wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek w Orliku. Po latach formacji w postulacie i nowicjacie, 18 sierpnia, 1951 roku złożyła pierwsze śluby. Pierwszą wspólnotą, do której została posłana była wspólnota w Zamku Bierzgłowskim, następnie posługiwała w Poznaniu u OO. Franciszkanów jako organistka i przełożona domu. Kolejnym miejscem jej posługi był Niepokalanów, również jako przełożona. 

Śp. S. Hiacynta miała dobre, matczyne serce, otwarte dla każdego i cierpliwie słuchające. Była osobą, która emanowała życzliwością, swoim uśmiechem wnosiła dużo ciepła, radości i pokoju. Nie była obojętna dla nikogo, zawsze gotowa, by wspierać dobrym słowem, by dzielić się z potrzebującymi. Jej otwieranie się na znaki czasu i potrzeby Kościoła przyczyniło się do podejmowania wielu nowych wyzwań w kierunku duchowego rozwoju nie tylko polskiej prowincji, ale i w skali Kościoła.

W 1972 roku została wybrana na mistrzynię nowicjatu, będąc odpowiedzialną za formację młodych sióstr. Natomiast w 1976 roku siostry zgromadzone na Kapitule Prowincjalnej wybrały Siostrę Hiacyntę na urząd Przełożonej Prowincjalnej. Pełniła tę posługę przez dwie kadencje do 1986 roku. To w czasie, gdy Siostra Hiacynta była Przełożoną Prowincjalną w Orliku gromadziła się młodzież na spotkania formacyjne, organizowane były pierwsze Oazy, w których brała udział również młodzież z krajów, w których otwarcie walczono z Kościołem. Przez wiele lata należała do Rady Duszpasterskiej diec. chełmińskiej. W 2001 roku, po wielu latach odpowiedzialnej posługi jako Przełożona Prowincjalna i Przełożona wspólnot, mogła odpocząć we wspólnocie orlickiej. Od tego roku aż do śmierci Orlik był Jej wspólnotą, z którą dzieliła się swoim bogatym doświadczeniem, siostry mogły usłyszeć wiele historii z Jej życia, z życia całego Zgromadzenia. Ostatnie lata Siostry Hiacynty były wypełnione cierpieniem i modlitwą, na końcu utraciła dar mowy. To był też Jej dodatkowy krzyż. W przyjęciu tej ofiary uczyła nas wierności w powołaniu aż do końca. Za życia pełna energii i entuzjazmu, zaś ostatnie chwile na ziemskiego pielgrzymowania wypełnione były modlitwą i milczeniem; podczas snu bez żadnego słowa odeszła do Pana. 

Dziękujemy Bogu, Miłosiernemu Ojcu, za wielki dar posługi naszej S. Hiacynty – za czas, w którym urzeczywistniała misję Chrystusa w duchu św. Franciszka, za jej czytelne i budujące świadectwo życia. Prośmy Boga o radość życia wiecznego dla niej.

Wróć